ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ ಕವನಗಳು

2011-12-17T00:37:00.000-08:00

ಸುಮ್ಮನೆ ನಗುವವರೆಲ್ಲ ಹುಚ್ಚರಲ್ಲ

ನಗಲೂ ಕೂಡ ಕಾರಣ ಕೇಳುವಂತಾಯಿತಲ್ಲ !

ಮನ ರೋದಿಸುವಾಗ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ ;

ವೇದನೆಯ ಕಾರಣ.

ನಗುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಕಾರಣ ಕೇಳಿ ತಿಂತಿರಾ ಪ್ರಾಣ ||

ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಮೂಡಿದ ನಗು ಕ್ಷಣಿಕ ; ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಮಾಯ

ಕಾರಣ ಕೇಳದೆ ಬೆಳೆದ ನಗುವಿಗೆ ಚಿರ ಯೌವ್ವನ ಪ್ರಾಯ ||

ನಗಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ ನಕ್ಕು ಬಿಡಿ ;

ಆಮೇಲೆ ಏಕೆ ನಕ್ಕೆ ಎಂದು ವಿಚಾರ ಮಾಡಿ |

ಆಗ ಮನ ಮುದಗೊಳ್ಳುವುದು ಆ ನಗು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮೂಡಿ ||

ಹೌದು ತಪ್ಪು ನನ್ನದೇ !

2011-04-08T20:49:00.000-07:00

ಹೌದು ತಪ್ಪು ನನ್ನದೇ !

ನೀ ತಡೆದೆ; ನಾ ಹತ್ತಿರ ಬಂದೆ

ನೀ ಗೆಳತಿಯಾದೆ; ನಾ ಆತ್ಮೀಯಳೆಂದುಕೊಂಡೆ

ಹೌದು ತಪ್ಪು ನನ್ನದೇ !

ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು(?) ಸುಂದರ ಸ್ವಪ್ನದಂತೆ, ಆ ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ

ಅಥವಾ ಆ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಬೆಚ್ಚಗಿತ್ತು ನಮ್ಮ ಒಡನಾಟದ ನಗೆ

ಹೌದು ಆವತ್ತು ಆ ಗೋಧೂಳಿ ಸಮಯದಂದು;

ನಿನಗೆ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಸಾಂತ್ವನದ ಹೆಗಲು

ಎಲ್ಲವೂ ಬುಡಮೇಲು ನಾ ಕೈ ಕೊಸರಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲು.

ಹೌದು ತಪ್ಪು ನನ್ನದೇ !

ನನ್ನ ಕಾರಣವದು ಸರಿಯಿತ್ತು ನನ್ನ ಸಮರ್ಥನೆಗೆ

ನಿನಗದು ಅರ್ಥವಾಗದೇ? ಯಾಕೆ ಈ ಅಸಮಾಧಾನದ ಹೊಗೆ?

ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ ನಿನ್ನ ನೋವಿನ ಆಳವದು ಕಣ್ಣೀರಿನ ಸಾಗರವೆಂದು

ಆ ಸಾಗರದಲೆಗಳ ರಭಸದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಏನೆಂದು

ಹೌದು ತಪ್ಪು ನನ್ನದೇ !

ನಾ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆನಲ್ಲವೇ- ಯಾವುತ್ತೂ ನಿನ್ನ ಕಷ್ಟಕ್ಕಿರುತ್ತೇನೆಂದು

ಮರೆತಿರಬಹುದು ನಾ ಅದನಂದು!

ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು ನನಗೆ ಮರೆವಿನ ಮರುತ್ತರ

ಕೇಳದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಬಯಸದ ಉತ್ತರ

ನೀ ಎದ್ದು ಹೊರಟು ನಡೆದೆ ಹೇಳದೇ-ಕೇಳದೇ

ನಾ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದೆ ಕಾರಣ ತಿಳಿಯದೇ

ಹೌದು ತಪ್ಪು ನನ್ನದೇ !

ಕಾರಣ ಕೇಳುತ್ತಿರುವೆನಲ್ಲ !, ನಾನೆಷ್ಟು ಹುಚ್ಚ

ನಿನ್ನ ಮರಳುವಿಕೆಗಾಗಿ ಕಾದಿರುವೆನಲ್ಲ; ತಪ್ಪು ನನ್ನದೇ !

2011-01-02T05:16:00.000-08:00

ಸರಿದು ಹೋದ ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷದ ಸರಿ-ತಪ್ಪುಗಳನು

ಕಾಲವೆಂಬ ಕತ್ತಲೆಯಲಿ ಮರೆಮಾಚಿ;

ಹದಿನಾರರ ಯೌವ್ವನದಂತೆ ಹದವಾಗಿರುವ ಹೊಸವರ್ಷಕ್ಕೆ,

ಹಸಿರಾದ ಮನಸು-ನವಿರಾದ ಕನಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸವಿಯಾಗಿ ಬೆರೆಯಿರಿ.

ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ಚಿಗುರಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂತಸದ ವಸಂತ ಸಂಭ್ರ್ಮಮ ನಿಮ್ಮದಾಗಲಿ.

ಹೊಸ ವರ್ಷವು ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಹಳೆತನದ ಹಾದಿಯಲಿ ಹೊಸತನದ ಹೂವಾಗಲಿ.

2010-11-07T02:10:00.000-08:00

ಹುಡುಕಾಟ

ಮೌನದರಮನೆಯಲಿ ಮನಸಿನ ಮಾತಿಗೆ

ಶಬ್ದಗಳಲಿ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಿದಂತೆ

ಜೀವನದ ಜಾತ್ರೆಯಲಿ, ಭಯವೇ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳುವಂಥ ಬೂಟಾಟಿಕೆ-

ಆಡಂಬರದ ಕಿರುಚಾಟ,

ಒಳಗೊಳಗೆ ಮೂಕ ಮನಗಳ ಮೌನ ಮಾತಿನ ಹುಡುಕಾಟ |

ಕಣ್ಣೀರ ಕಣ್ಗಳಲಿ ಸಂತೋಷದ ತೊಳಲಾಟ

ಮನದ ಮೂಲೆಯಲಿ ಕಂಬನಿಯ ನೀರಾಟ |

ಬೆಳಕಿನ ಬುಗ್ಗೆಯಲಿ ಹೊಳಪಿನ ಅಲೆದಾಟ

ಬರೀ ಹುಲಿಗಳ ನಾಡಿನಲಿ ಹೊಟ್ಟೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಟ |

ಅಕ್ಷರಗಳ ಜೋಡಣೆಯಲಿ ಅರ್ಥಗಳ ಅನ್ವೇಷಣೆ

ಸತ್ವವಿರದ ಶಬ್ದಗಳ ಸುಂದರ ಸಂಭಾಷಣೆ |

ಯಾರು ಯಾರಿಗೆ ಮಿತ್ರರಿಲ್ಲಿ, ಯಾರು ಶತ್ರುಗಳೋ?

ಜಡ-ಜೀವಗಳ ಕಾದಾಟದ ನಡುವೆ ಗೆಲುವುದಾರ ಬಲಗಳೋ?

ಜೀವಂತ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಸಹ ಮೋಸದ ಕವಡೆಗಳು

ಪ್ರತೀ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲೂ ಹೊಸತರದ ಭಾವಗಳು ;

ಜಡವಂತೂ ಮೊದಲೇ ನಿರ್ಜೀವ !

ಹುಡುಕಾಟದ ಈ ಹಾದಿಗೆ ಯಾವತ್ತು ಕೊನೆ,

ಎಲ್ಲಿರುವುದು ಉತ್ತರಗಳ ಮಹಾಮನೆ?

ನೂರಾರು ಉತ್ತರಗಳು ; ಯಾವುದೆಂದು ಆರಿಸುವುದು ?

ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ; ಸತ್ತಷ್ಟೂ ಹುಟ್ಟುವುದು !

ಹುಡುಕಿದಷ್ಟೂ-ದೊರಕಿದಷ್ಟೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು ರಹಸ್ಯ

ಅದುವೇ ಜೀವನದ ಬಲು ದೊಡ್ಡ ಹಾಸ್ಯ

2010-11-03T01:08:00.000-07:00

ಹೊಯ್ದಾಟ

ಕೆಲವರು ಹೇಳ್ತಾರೆ-

ಕೆಲಸ ಮಾಡು ಪ್ರತಿಫಲ ಬಯಸಬೇಡ

ಅದೇ ಕೆಲವರು ಬೇಡುತ್ತಾರೆ-

ಕಾರ್ಯಸಾಧನೆಗೆ ತುಂಬಿರಬೇಕು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದ ಕೊಡ

ಎಂಥ ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಅಣುಕು!

ನಾವೆಲ್ಲ ಬಯಸುವ ಪ್ರತಿಫಲ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವೇ ಅಲ್ಲವೇ?!

ಪ್ರತಿಫಲಕ್ಕೆ ಏನೂ ಬೆಲೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ?

ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಎಂದರೇನು?

ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಗೆಲುವೇ? ಅಥವಾ

ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಿಗುವ ಸಮಾಧಾನವೇ?

ನಾಲ್ಕಾರು ಮಂದಿ ಹೊಗಳಿ ಹೊನ್ನ ಶೂಲಕ್ಕೇರಿಸಿದರೆ

ಅದು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವಾದೀತೆ? ಮರುಕದಂತೆ ಕಾಣದೇ ಅದು?!

ಪ್ರಯತ್ನದ ಬಳಲಿಕೆ ತಣಿಯಲು ದೊರಕುವ

ಜೀವನಾಧಾರವೇ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವಲ್ಲವೇ?

ಜೀವನಾಧಾರ ಕೊಡದ ಪ್ರಯತ್ನ ವ್ಯರ್ಥವಲ್ಲವೇ?

ಅಥವಾ ಆ ಪ್ರಯತ್ನದ ದಿಕ್ಕು ಸರಿಯಿಲ್ಲವೇ?

ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ದಿಕ್ಕು ನಿಶ್ಚಿತವೇ? ; ಇಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಯೇ?

ಮೊದಮೊದಲು ಬಯಸದ ಪ್ರತಿಫಲ ಈಗ

ಬೇಡಿದ್ದೇ ತಪ್ಪೇ? ; ತುಂಬಾ ತಡವಾಯಿತೇ?

ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ!!

ಮನಸ್ಸು ಈ ಎರಡು ದಿಕ್ಕುಗಳ ನಡುವೆ ಅಲೆಮಾರಿ

ಯಾಕೋ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಸರಳ ದಾರಿ.

ಎರಡು ದೋಣಿಯ ಪಯಣ, ಸುಖವಲ್ಲ

ನನಗೂ ಗೊತ್ತು!

ಆದರೂ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು- ನನ್ನದಲ್ಲದ ಸ್ವತ್ತು!!?

ಮನಸ್ಸು-ಮೆದುಳು

ಯಾವಾಗಲೂ ಹೀಗೆ ವೈರಿಗಳೇ?

ವೈರಿಗಳಲ್ಲೂ ವಿರೋಧವೆನ್ನುವುದು ಸಮಾನ ಅಂಶವಲ್ಲವೇ?

ದಿಕ್ಕುಗಳು ನಿಶ್ಚಿತವಾದರೆ ಸಮಾನ ಅಂಶ ಅಸಮವೇ?!

ಅಥವಾ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಸಂಧಿಸುವವೇ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ?

ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ!!

ಕಾಲದ ಹರಿವಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಸಿಗುವುದೋ !

ಅದೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲಾ.

ತಿಳಿದಿರುವುದೊಂದೆ-

ದಿಕ್ಕು ನಿಶ್ಚಿತವೆಂದು ಒಪ್ಪುವ ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪ

ನಿನ್ನಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಆರಿಸಿಕೊ ಎರಡರಲ್ಲೊಂದನ್ನು

ಇಲ್ಲವೋ; ಮನಸ್ಸು ಮರುಳು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ

ಪುಸಲಾಯಿಸು !- ದಿಕ್ಕುಗಳು ಸೇರುತ್ತವೆಂದು

ಅದರ ಹೊಯ್ದಾಟದ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ

ಪ್ರಯತ್ನದ ಪಯಣ ಸಾಗುತ್ತಿರಲಿ

ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಪ್ರಯತ್ನ ಎಂದರೇನು ?!?!?!?!?!?

2010-10-01T06:51:00.000-07:00

ಬೇಕು ಎಂದಾಗ ಸಿಗದೇ , ಬೇಡ ಎಂದಾಗ ಬೆನ್ನು ಬೀಳುವುದೇ ಜೀವನ;

ಕಂಡದ್ದೆಲ್ಲಾ ಬೇಕು ಎನ್ನುವವನು ದುಃಖಿ,

ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಬಾಚಿಕೊಳ್ಳುವವನು ಆಸೆಬುರುಕ,

ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದ ಬೇಡ ಎನ್ನುವವನು ಮೂರ್ಖ

ಈ ಮೂವರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ಸುಖ?

2010-10-01T06:44:00.000-07:00

ದನಿಯಿಲ್ಲದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಹೆಸರನ್ನು ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಕರೆದಾಗ ಜಗದ ಪರಿವೆಲ್ಲ ಜಾರಿಹೋಗಿತ್ತು

ಕ್ಷಮಿಸಿ

2010-09-03T22:21:00.000-07:00

ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ಮಾಲಿಕೆಯಾದ "ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ- ಒಂದು ಹಿನ್ನೋಟ" ವನ್ನು ಕಾರಣಾಂತರಗಳಿಂದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ನಾನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಮಾಹಿತಿಗಿಂತ ಅಗಾಧವಾದ ಮಾಹಿತಿ ಭಂಡಾರವನ್ನು "http://www.kannadakavi.com/kavikoota/index.php" ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.

2010-05-21T08:54:00.000-07:00

page #2

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಪ ಅಂಶಗಳು:

ಅ) ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಆಯ್ಕೆ:

ಸಮ್ಮೇಳನದ ಕಾರ್ಯಭಾರದ ಮುಖ್ಂಡತ್ವವನ್ನು ಸಮ್ಮೇಳನಾಧ್ಯಕ್ಷರ ಕೈಗೆ ಕೊಡಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗುವುದು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಂಗತಿ. ಸಮ್ಮೇಳನಾಧ್ಯಕ್ಷರನ್ನು ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂಶೋಧನೆ, ಕನ್ನಡ ಸೇವೆ,ಶಿಕ್ಷಣ ಸಾಧನೆ, ಜೀವನ ಶೈಲಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಜೀವನ ಸಾಧನೆಗಳು ಅವರನ್ನು ಆ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಲಿಂಗ ಭೇಧ,ಜಾತಿ ಭೇಧ,ಐಶ್ವರ್ಯ ಭೇಧವಿಲ್ಲ.

ಆ)ಸಮ್ಮೇಳನದ ರೂಪು-ರೇಷೆ:

ನಾಡಿನ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಧ್ವಜಾರೋಹಣದೊಂದಿಗೆ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಹಸಿರು ನಿಶಾನೆ ಹೊರದೊರುತ್ತದೆ. ಸಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಮುಗಿದ ನಂತರ ಸ್ಮರಣ ಸಂಚಿಕೆ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು, ಪುಸ್ತಕ- ಗ್ರಂಥ ಬಿಡುಗಡೆಗಳು ಜರುಗುತ್ತವೆ. ನಂತರದ ಮೂರ್-ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಹಲವು ಗೋಷ್ಟಿಗಳು, ವಿಚಾರ-ವಿನಿಮಯಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಕೊನೆಗೆ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಮಾರೋಪ ಸಮಾರಂಭ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.

ಇ)ಕನಿಷ್ಠ ಕಾರ್ಯಶೈಲಿ ಹಾಗು ಸಮ್ಮೇಳನದ ಪ್ರಭಾವ:

ಇಲ್ಲಿ ಹಲವು ಗೋಷ್ಠಿಗಳ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡದ ಸಾಹಿತಿಗಳು, ಸಾಹಿತ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳು, ಕನ್ನಡದ ಸದ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿ-ಗತಿ, ಸವಾಲುಗಳ ದೀರ್ಘ ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಸಾಹಿತಿಗಳು,ಚಿಂತಕರು ತಮ್ಮ-ತಮ್ಮ ವಿಚಾರಧಾರೆಯನ್ನು ವಾಚನಗಳ ಮೂಲಕ, ವಾದಗಳ ಮೂಲಕ ಮಂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕವಿ-ಲೇಖಕರು ತಮ್ಮ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ವಾಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸರ್ವರಂಗಗಳ ಪರಿಚಯ ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಪಾರಂಪರಿಕ ನೃತ್ಯ, ಸಂಗೀತ, ಕುಂಚ ಮೊದಲಾದವುಗಳು ಸರಾಗವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತವೆ. ಸಮ್ಮೇಳನ ನಡೆದ ಸ್ಥಳ ಹಾಗೂ ಅದರ ಗತ ವೈಭವದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಿಚಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ತಂತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಹಾಗೂ ಅಳವಡಿಕೆಯ ಬಗೆಗೆ, ಕನ್ನಡದ ಏಕೀಕರಣದ ಬಗೆಗೆ ವಾದ-ವಿವಾದಗಳು ಹೊರಬೀಳುತ್ತವೆ.

ಇದರಿಂದ ಕನ್ನಡಿಗರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಅರಿವು ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡದ ಹಲವು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳ ಗೋಚರವಾಗುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡಿಗರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಮನೋಭಾವನೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ದೇಶಕ್ಕೆ, ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಪರಿಚಯಿಸುವ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ವೇದಿಕೆ ಇದಾಗಿದೆ.

ಈ ರೀತಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳು ಏಳು-ಬೀಳಿನ ನಡುವೆ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಇದೇ ರೀತಿ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳು ಜರುಗಲಿ, ಕನ್ನಡದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಬೆಳೆಯಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತ(ವಿಶ್ವಾಸವಿಡುತ್ತ), ಕನ್ನಡದ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸದಾ ಕಂಕಣ ಬದ್ಧರಾಗಿರುತ್ತೇವೆಂದು ಕಿರುನುಡಿಯ ಕಾರುತ್ತ ಈ ಪೂರಕ ಬರಹಕ್ಕೆ ಅಂತಿಮ ಪರದೆಯನ್ನು ಹೆಣೆಯುತ್ತೇನೆ.

ಕನ್ನಡವನುಳಿದೆನಗೆ ಅನ್ಯಜೀವನವಿಲ್ಲ

ಕನ್ನಡವೇ ಎನ್ನುಸಿರು ಪೆತ್ತೆನ್ನ ತಾಯಿ

ಕನ್ನಡವೇ ಧನ-ಧಾನ್ಯ, ಕನ್ನಡವೇ ಮನೆ-ಮಾನ್ಯ

ಕನ್ನಡವೇ ಎನಗಾಯ್ತು ಕಣ್ಣು-ಕಿವಿ-ಬಾಯಿ ||

2010-05-19T09:29:00.000-07:00

page #1

ಮುನ್ನುಡಿ –ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿ:

ಹೆಸರು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ಇದೊಂದು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃಷಿಯ ಸುವ್ಯವಸ್ತಿತವಾದ ಸಮ್ಮೇಳನವಾಗಿದೆ. ’ಕನ್ನಡಿಗರ ಹಬ್ಬ’ ವೆಂದೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾದ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಾವ್ಯ-ಕೃತಿಗಳ ಜಾತ್ರೆಯೇ ಸರಿ. ಕನ್ನಡದ ಸರ್ವರಂಗಗಳ ಸುಗಮವಾದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ ನೇರ ನಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಹಲವು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಮೇಳವೇ ಜರುಗುತ್ತದೆ.

ಸಮ್ಮೇಳನಗಳು ’ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್’ನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರುಗಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಥಮ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ ಆರಂಭವಾದುದು ೧೯೧೫ ಮೇ ೩ರಂದು, ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ. ಪ್ರಥಮ ಸಮ್ಮೇಳನಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಎಚ್.ವಿ.ನಂಜುಂಡಯ್ಯ, ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ ನ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು. ಈ ರೀತಿ ಆರಂಭಗೊಂಡು, ಕನ್ನಡದ ಸರ್ವರಂಗ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಸಹಾಯ ಹಸ್ತ ತೋರುತ್ತ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿವೆ.

ಮೊದ-ಮೊದಲಿಗೆ ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದ ಚರ್ಚೆಗಳು, ಇಂದು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಬಗೆಗೂ ಚಿತ್ತ ಬೀರಿವೆ. ಆದರೆ ಅಂದಿನ ಆ ವೈಭವ, ಜನ-ಜಾತ್ರೆ ಇಂದು ಕಳೆಗುಂದುತ್ತಿದೆ. ಶತಪ್ರಯತ್ನದ ಮಧ್ಯವೂ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಕೊರತೆ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಕೊರೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳೂ ಕೂಡ ರಾಜಕೀಯದ ಪಾಪ ಪಾಶಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿ ಜನರ ನಂಬಿಕೆ, ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಈ ನಷ್ಟವನ್ನು ಭರಿಸಲು ಕನ್ನಡಿಗರೆಲ್ಲರೂ ಸ್ವ-ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೇತನವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾರಿಸಿ, ಕನ್ನಡ ಡಿಂಡಿಮವ ಬಾರಿಸಬೇಕಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳು ಸಾಗಬೇಕಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕನ್ನಡದ ಈ ಸಮ್ಮಿಲನದ ಮೇಳಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ, ಅದರ ಅಲ್ಪ ಅರಿವನ್ನು ಕೊಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಇಲ್ಲಿದೆ.

2010-05-19T09:20:00.000-07:00

page #0

ತುಂಬಾ ದಿವಸದಿಂದ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಬೇಕು ಅಂದ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಈಗ ಶುರು ಮಡ್ತಾ ಇದ್ದಿನಿ. ಇಲ್ಲಿಯಿಂದ ಶುರುವಾಗುತ್ತೆ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಯಣ.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ

-ಒಂದು ಹಿನ್ನೋಟ

ನಾನು ಓದಿದ ಉತ್ತಮವಾದ ಸಂಪಾದಕೀಯ

2010-05-04T22:33:00.000-07:00

ಸಾಯುವ ತನಕ ಕಾಯಬೇಡ

ಇತ್ತ ಕತೆಯೂ ಅಲ್ಲದ-ಕವಿತೆಯೂ ಅಲ್ಲದ ಈ-ಮೇಲ್ ಒಂದಿದೆ.ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುಟ್ಟುವಂತಿದೆ. ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಮಣ್ಣು ಕೊಟ್ಟು ಬಂದ ಮಗನೊಬ್ಬ ಬರೆಯುತ್ತನೆ ಅದನ್ನು. ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರ ವಿವರಿಸಲಾಗದ ಭಾವವೊಂದು ಮನಸ್ಸನ್ನಾವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದು ತಾಯಿ ಬಗೆಗಿನ ಮರುಕವಾ? ಅವನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಾಗಿನ ಪಶ್ಚಾತಾಪವಾ?

ಹೀಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ ಈ-ಮೇಲ್-

ಜಗತ್ತಿನ ತುಂಬ ಇರುವವರೆಲ್ಲ ನನ್ನಂತಹ ಮಕ್ಕಳೇ. ನನಗೊಬ್ಬಳು ಅದ್ಭುತವಾದ ತಾಯಿ ಇದ್ದಳು. ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯ ತನಕ ನಾನೇ ಅವಳ ಬದುಕಿನ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದ್ದೆ. ನನಗೆ ದುಃಖವಾದಾಗ ತಾನೂ ದುಃಖಪಟ್ಟಳು,ನನಗೆ ಸಂತೋಷವಾದಾಗ ತಾನೂ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಳು.ನಾನು ಕುಸಿದು ಕುಳಿತಾಗಲೆಲ್ಲ ಧೈರ್ಯ ಹೇಳಿದಳು.ನಾನು ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಮೊದಲಿಗನಾದೆ- ನನಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಆಕೆಯೇ ನಲಿದಳು. ನಾನು ಹನಿಮೂನ್ ಗೆ ಹೋದೆ-ಆಕೆ ಮನೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಳು, ನಾವು ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿ ನೌಕರಿಗೆ ಹೋದರೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನಾಡಿಸಿದಳು. ಆಕೆಯ ಮಡಿಲಲ್ಲೇ ದೊಡ್ಡವಾದವು ಮಕ್ಕಳು. ಅಂಥ ತಾಯಿ ಇವತ್ತು ತೀರಿಹೋದಳು. ಮಣ್ಣು ಕೊಟ್ಟು ಬಂದು, ಅವಳು ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಸಿಗೆ ತೆಗೆದಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗ ದಿಂಬಿನ ಕೆಳಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು ಈ ಪತ್ರ. ಹೌದು, ಅಮ್ಮನೇ ಬರೆದಿದ್ದಳು. ನನಗೇ ಬರೆದಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಕೊಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಪತ್ರ ಓದಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಕಣ್ಣು ಮಂಜಾದವು. ಅಕ್ಷರಗಳು ಮಸುಕು-ಮಸುಕು,

“ಮಗನೇ,

ಇನ್ನೇನು ಬಿದ್ದು ಹೋಗೋ ಮರ ಇದು. ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ನಿಜವಾಗಲು ಇಷ್ಟಪಡೋದಾದರೆ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಮಮಕಾರ ಇದ್ದರೆ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಈಗಲೇ ತೋರಿಸಿ ಬಿಡು. ನಾನು ಸಾಯುವ ತನಕ ಕಾಯಬೇಡ. ನನಗೆ ಗೊತ್ತು, ನಾನು ಸತ್ತಾಗ ನೀನು ತುಂಬಾ ಅಳ್ತೀಯಾ. ನನ್ನ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ಊಟ ಹಾಕ್ತೀಯಾ. ನನ್ನದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಫ಼ೋಟೋ, ಅದಕ್ಕೆ ಬಂಗಾರ ಬಣ್ಣದ ಫ಼್ರೇಮು,ಗಂಧದ ಮಾಲೆ ಹಾಕಿಸಿ ಬಂದವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ ಗೋಡೆಗೆ ತೂಗು ಹಾಕ್ತೀಯಾ. ನನಗೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಮಾಧಿ ಕಟ್ಟಿ ಅಮೃತ ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಹೆಸರು ಕೆತ್ತಿಸಿ ಹಾಕ್ತೀ. ಬಂದವರೆಲ್ಲರೆದುರು ನನ್ನದೇ ಗುಣಗಾನ, ಅಮ್ಮ ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯವ್ಳು ಗೊತ್ತಾ?... ಏನುಪಯೋಗ ಮಗನೇ? ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಮರಣದ ಮಹಾ ಗೋಡೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಹೇಳಿದ್ದು. ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಇದ್ದರೆ ಈಗಲೇ ತೋರಿಸಿಬಿಡು. ಸ್ವಲ್ಪಾನೇ ಆದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ಸಾಯೋತನಕ ಖುಷಿ ಪಡಲು ನನಗೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಏನು ಬೇಕು? ಮಗನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಾನು ಸಾಯೋ ತನಕ ಕಾಯಬೇಡ”.

ಇಷ್ಟು ಓದುವುದರೊಳಗಾಗಿ ನನ್ನ ದುಃಖ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ಬಂದಿತ್ತು. ನಾನು ಅಮ್ಮನನ್ನು ತುಂಬ ಇಷ್ಟಪಡ್ತಿದ್ದೆ,ಆದರೆ ಯಾವತ್ತೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಜೊತೆಗೆ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸಿನಿಮಾಕ್ಕೆ ಹೋದ್ವಿ,ಆಕೇನಾ ಸಂಜೆ ಪಾರ್ಕಿಗೋ-ದೇವಸ್ಠಾನಕ್ಕೋ ಹೋಗಿ ಬಾ ಅಂದ್ವಿ. ಔಷಧಿ ಕೋಡೊದನ್ನೇ ಪ್ರೀತಿ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಅಮ್ಮ ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿದಾಗ ನಾನ್ಯಾವತ್ತು ಹೋಗಿ ತಲೆ ಸವರಿ ಹೇಗಿದ್ದೀ ಅಂತ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಇವತ್ತು ಅಮ್ಮ ಇಲ್ಲ. ಆಕೆ ನನ್ನ ಪಾಲಿನ ಏನಾಗಿದ್ದಳು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನ್ಯಾವತ್ತು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಇಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನ ತುಂಬ ನನ್ನಂತಹ ಮಕ್ಕಳೇ. ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನ ತೋರಿಸಲು ಅವಳು ಸಾಯುವತನಕ ಕಾಯುವರು.

ಎಂಬಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ ಕಥೆಯಂತ ಕವನ. ಎಷ್ಟು ಸತ್ಯ ಅಲ್ಲವಾ? ಆ ಅಮ್ಮ ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಬರೆದಿಟ್ಟ ಪತ್ರ ಜಗತ್ತಿನ ಅಷ್ಟೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಬರೆದದ್ದು ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೂ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಪರವಾಗಿ ಬರೆದದ್ದು ಅನ್ನಿಸುವದಿಲ್ಲವೇ? ಗಮನಿಸಿ ನೋಡಿ, ನಮ್ಮ ಬೇಕು-ಬೇಡಗಳು,ಊಟ,ವಿಸರ್ಜನೆಗಳನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸುತ್ತಲೇ ತನ್ನ ಇಷ್ಟ-ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟೀರುತ್ತಾಳೆ. ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಾಕಿ ಬೆಳೆಸಿ, ಓದಿಸಿ ದೊಡ್ಡವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಅವರನ್ನು ನೌಕರಿಗೆ ಹಚ್ಚುವದರಲ್ಲಿ ಮುಪ್ಪು ಕಂಡ ತಾಯಿಯನ್ನೊಮ್ಮೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ “ನಿಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಚಿತ್ರನಟ ಯಾರು? “ ಅಂತ ಕೇಳಿ ನೋಡಿ, ಗಾಬರಿಬಿದ್ದು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆ ತುಂಬ ಆಸೆ ಪಟ್ಟು ತನ್ನಿಷ್ಟದ ಸೀರೆ ಖರೀದಿಸಿ,ಅದಕ್ಕೊಂದು ಮ್ಯಾಚಿಂಗ್ ಬ್ಲೌಸು ಹೊಲೆಸಿಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಓರಗೆಯವರಿಗೆಲ್ಲ ತೋರಿಸಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿ ತುಂಬ ಕಾಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯ ಉಜ್ವಲವಾಗಿರಲೆಂದು ತಮ್ಮ ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ಸುಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಅಮ್ಮನ ಹಂಬಲ ಅದೊಂದೇ- ಹಿಡಿ ಪ್ರೀತಿ.

ದುರಂತವೆಂದರೆ, ಅಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಾಕಿದ ಮಗ ತನ್ನ ಯಶಸ್ಸಿನ ಉತ್ತುಂಗವನ್ನು ತಲುಪುವುದರೊಳಗಾಗಿ ಅವಳ ಕೂದಲು ನೆರೆಯೊಡೆದಿರುತ್ತದೆ.ಮಗ ಯಶಸ್ಸಿನ ಕುದುರೆ ಏರಿ ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುವುದನ್ನು ನೋಡುವ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಕೆಲವೇ ತಾಯಂದಿರಿಗಿರುತ್ತದೆ.

ಅಂತ ಅಮ್ಮಂದಿರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮಳೂ ಒಬ್ಬಳಾಗಬೇಕು.

ಮೇ ೯ ರಂದು ತಾಯಂದಿರ ದಿನ. ನಾವು ಕೂಡ ಈ ಈ-ಮೇಲ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಮಗನಂತಾಗಬಾರದು. ಕೇವಲ ಒಳ್ಳೆಯ ತಾಯಿಯ ಪಡೆದು ಉತ್ತಮ ನಾಗರಿಕನಾದರೆ ಸಾಲದು, ಉತ್ತಮ ಮಗನಾಗಬೇಕು. ತಾಯಿಯೇ ದೇವರು ಅಂತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವಳು ಬಯಸುವುದು ಪೂಜೆಯನ್ನಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿಯ ಒಂದೆರಡು ಮಾತುಗಳನ್ನ. ಆತ್ಮೀಯವಾದ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳನ್ನ. ತಾಯಿಗೊಸ್ಕರ ಪ್ರಾಣ ಕೊಡ್ತಿನಿ ಅಂತ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಯಾವ ತಾಯಿಯೂ ಅವಳ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರಾಣ ಕೇಳೊಲ್ಲಾ. ಕೇಳೊದು ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ಸಂತೋಷ ಜೊತೆಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಋಣಾನುಭಾವ. ನಾವು ತಾಯಿಗೆ ಗೌರವ ತೋರಿಸುವ ಮೊದಲು ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸೊದು ಮುಖ್ಯ ಅಲ್ಲವೇ?

2010-01-01T08:42:00.000-08:00

ನವೋದಯ

ಶತಶತಮಾನಗಳು ಸಾಗಿದರೂ

ಹೊಸ ವರುಷವು ಮರಳಿ ಬರುತಿದೆ,

ನಾಡ ಜನರಲಿ ಹರುಷವ ತುಂಬಿ-ತುಂಬಿ

ತರುತಿದೆ|

ವಿಶ್ವದ ಹೊಸ ಜೀವನಕೆ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ಸ್ವಾಗತ

ಕೋರುತಿದೆ,

ನವ ಜನಾಂಗದ ಬಾಳಲಿ ನವ-ಜ್ಯೋತಿಯನು

ಬೆಳಗುತಿದೆ||

ಹಿಂದಿನ ಕ್ಷಣವನು ಇತಿಹಾಸದಿ ನೂಕುತ

ಅಟ್ಟಹಾಸದಿ ಮೆರೆಯುತಿದೆ||

ಮಾನವ ಕುಲದ ೨೧ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ

೧೦ನೇ ಪುಟದಿ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣವ ತೋರುತಿದೆ,

ಹಿಂದಿನ ಪುಟದ ಸರಿ-ತಪ್ಪುಗಳನು ಕತ್ತಲಿನಲಿ

ಮರೆ-ಮಾಚುತಿದೆ||

ಈ ಹೊಸ ಪುಟದಿರುವ ೩೦೦ಅಕ್ಷರ

ಮೇಲರವತ್ತೈದು

ಚಿಹ್ನೆಗಳನು ಕಿಂಚು ತಪ್ಪದೆ ಮುಗಿಸೋಣ,

ಹೊಸ ವರುಷದಿ ಹೊಸ ಜ್ಯಾನಕೆ

ಅರಸುತ ನಾವು ಸಾಗೋಣ;

ಹೊಸ ಜೀವನದಿ ನವ

ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯೋಣ,

ವಿಶ್ವದೆಲ್ಲೆಡೆ ಶುಭಾರಂಭವ ಮಾಡೋಣ||

2009-10-30T10:51:00.000-07:00

i hate these weeks ya...after deepavali we undergone DIWALI ....

2009-10-30T10:48:00.000-07:00

2009-09-04T10:28:00.001-07:00

source and cover page (front)

2009-09-04T10:15:00.001-07:00

2009-09-04T09:41:00.000-07:00

2009-09-04T09:31:00.000-07:00

cover page(back)-fliffed

2009-08-02T09:30:00.000-07:00

ಈ ಕವಿತೆ ಬರೆದಿರುವುದು ನನ್ನ ತಂಗಿಯ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ
ಅರ್ಪಿತವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಈ ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ
ನಿನಗಿದು ತಿಳಿದಿದೆಯೋ ಗೆಳೆಯ,
ಈ ದಿನ ರಕ್ಷಾ ಬಂಧನ;
ಅಣ್ಣ-ತಂಗಿಯರ ಪ್ರೀತಿ ಅಕ್ಕರೆಯ ಮಿಲನ ||
ದಿನವೂ ಬರುತ್ತಿತ್ತು ಮುದ್ದು ತಂಗಿಯ ನೆನಪು
ಆದರಿಂದದು ಬೀರುತ್ತಿದೆ ನೂರ್ಮಡಿಯ ಕಂಪು |
ಪವಿತ್ರ ದಿನಗಳಲ್ಲೊಂದು ಈ ರಕ್ಷಾ ಬಂಧನ,
ನಾವಿಂದು ತೊಡಬೇಕು ರಕ್ಷಣೆಯ ಕಂಕಣ ||
ನಮ್ಮ ಕೈ ಸುತ್ತಿರುವುದು ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ದಾರ,
ಆದರದರ ಶಕ್ತಿಯದು ಅಪಾರ ||
ಅಣ್ಣ-ತಂಗಿಯ ಜನುಮವದು ದೈವ-ಆಶಯ
ಇದು ಎಲ್ಲರೂ ಏರ-ಬಯಸುವ ಪವಿತ್ರ ಮಲಯ |
ಆ ಮಲಯಮಾರುತವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದಿಗೂ ಆಹ್ಲಾದಕರ,
ಅದಾಗಬಾರದು ಆ ಮಲಯ ಜೀವಕ್ಕೆ ಭಾರ ||
ಯಾರಿಲ್ಲದಿದ್ದರೇನು ಆ ಭಾರತ ಮಾತೆಯೇ ನಮ್ಮ ಸಹೋದರಿ
ಅವಳ ರಕ್ಷಿಸುವುದೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರಥಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿ |
ನಿನಗೆಂದಿಗೂ ಇರಲಿ ಈ ಬಂಧನದ ಜಯಭೇರಿ,
ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೆನೆ ನಿನಗೆ ಶುಭವನ್ನು ಕೋರಿ ||
ನಾವಿಬ್ಬರು ದೂರವಾಗಿರುವೆವು ಈ ದಿನ,
ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳ ಕೂಡುತಿದೆ ಈ ರಕ್ಷಾ-ಬಂಧನ
ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ತೇಲಿ ಬಿಟ್ಟಿರುವೆ ಈ ಕವನ
ಮುಳುಗಿ ಹೋಗುವ ಭಯವಿದೆ ಜೋಪಾನ ||

2009-08-02T09:24:00.000-07:00

ಜೀವನವೆಂಬ ಪಯಣದಲ್ಲಿ
ಫ಼್ರೆಂಡ್ ಎಂಬ ಶಿಪ್ ನ್ನು ಏರಿ
ನಂಬಿಕೆ ಎಂಬ ಇಂಧನವ ಉಪಯೋಗಿಸಿ
ನಾವೆಂಬ ಇಬ್ಬರು ನಾವಿಕರಾಗಿ
ಹೃದಯವೆಂಬ ದಿಕ್ಸೂಚಿಯಂತೆ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತ
ಕಷ್ಟ-ಕಾಮಗಳೆಂಬ ಅಲೆಗಳ ದಾಟುತ್ತ
ಫ಼್ರೆಂಡ್ ಶಿಪ್ ಎಂಬ ಸಾಗರವ ತೇಲಿದಾಗ
ಆ ದಡದಲ್ಲಿ ನಮಗಾಗಿ ಸ್ನೇಹಲೋಕ
ಮನಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತದೆ

2009-07-30T09:20:00.001-07:00

ಕೆಲವು ಪದಗಳು ನಾನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಂತೆ-

ಅಮ್ಮ - ಅಜರಾಮರ ಮಮತೆಯ ಮಡಿಲು ತುಂಬಿರುವ ಮಾತೆ

ತಂದೆ - ತವರು(ತನ್ನವರು)ಕೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಈಗಲೇ ತಂದೆ ಎನ್ನುವ,ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪಾಲಿಗೆ ದೇವರಾಗಿರುವವ

ಮಗ - ಮರ್ಯಾದೆ,ಮಾತಿನ ಗಣಿಯನು ಗಗನಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಸುವಾತ

ಮಗಳು - ಮನೆಯೆಂಬ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಮಂಗಳ ಜ್ಯೋತಿ

ಗುರು - ಗುಣ ಶ್ರೇಷ್ಠ-ವಿದ್ಯಾ ರತ್ನ,ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಬಾಳಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲೆಂಬ ದಾರಿ

ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ - ವಿದ್ಯೆಯೆಂಬ ಧ್ಯಾನದ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ,ವೀರ-ಔದಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಅವನು ಭರ್ತಿ

ಮನೆ - ದುರ್ಜನರಿಗೆ ಮನೆಹಾಳು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ದೊರೆತ ನೆಲೆ,
ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಮಾನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಬಾಳಲು ಸಿಕ್ಕ ನೆಲೆಯ ಅಲೆ

ಶಾಲೆ - ಶೃಂಗಾರ ಸಭೆಯಿದು,ಲವಣ ರಾಶಿಯುಂಟು ; ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಲಗಾಮಿನೊಂದಿಗೆ ಇದರ ನಂಟು

ದೇವರು - ದೇಣಿಗೆಯ ಕೇಳದೆ ಒಳ್ಳೆಯವರಿಗೆ ವರ ಕೊಡುವ ,ಧೈರ್ಯದಿಂದಲಿ ದುರ್ಜನರಿಗೆ ಒದೆಯುವ ಮನುಜ ರತ್ನ

ಸೂರ್ಯ - ಶಾಖ ಕೋಟಿಯಿದ್ದರೂ ಸುಡದ,ರಂಗು-ರಂಗಿನ ಅಮೃತವ ಹಾಲಂತೆ ಚೆಲ್ಲಿ ಸದಾ ಯೌವ್ವನದಿ ಮಿನುಗುತಿರುವ

ಮಾನವ - ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಲ ಮನದಿಂದ ಮನಸಾರೆ ಪೂಜಿಸಿ, ಸದಾ ಅದಕೆ ಶಿರಬಾಗಿ ವಂದಿಸುತ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರೆಡೆಗೆ ಸುನಡತೆ ಹೊಂದಿದ, ವನ್ಯ ಮೃಗಗಳನೂ ಸಹ ದಯಯಿಂದ ಕಾಣುವವ

ಹಣ - ಹೆಣವನ್ನು ಉರುಳಿಸಲೂ ಪ್ರಚೋದನೆ ನೀಡುವ, ಕಣ-ಕಣ,ಕ್ಷಣ-ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ದ್ವೇಷ ತುಂಬುವ , ಹೊಂಬೆಳಕಿನ ಕಣ್ಣನ್ನು ಕಣ ಬಿಡದೇ ಕುರುಡುಗೊಳಿಸುವ ಹಾವಿನ ವಿಷದಂತಿರುವುದು

ಗಾಳಿ - ದಿಕ್ಕು-ದೆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡುವ, ಗೋತ್ರ-ಕುಲ ಕೇಳದೆ ಜೀವದಾನ ನೀಡುವ,ನಯನಕ್ಕೆ ಕಾಣದ, ಕೊನೆಯನ್ನೇ ಹೊಂದಿರದ ವಸ್ತು